Ickle Owl

Tag

ชีวิต

ความย้อนแย้ง และคำตอบของชีวิตที่ซ่อนอยู่ ในความย้อนแย้งนั้น

“ย้อนแย้ง” เป็นคำคำหนึ่งที่เราชอบนะ มันมีความหมายที่สื่อออกมาชัดเจนในตัวเอง เป็นคำที่ทุกคนน่าจะเข้าใจตรงกัน ว่าหมายความว่ายังไง รู้ความหมาย ถึงแม้ว่า คำคำนี้จะยังไม่ได้บรรจุลงในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน นั่นหมายความว่า คำคำนี้ยังไม่มีการระบุความหมายออกมาเป็นทางการ ชอบตรงนี้แหละ เข้าใจตรงกัน ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถอธิบายความหมายของมันออกมาได้ก็ตาม พูดถึงความย้อนแย้งแล้ว เราคิดว่าทุกคน น่าจะมีความย้อนแย้งอยู่ในตัวเองนะคะ อาจจะมากน้อยไม่เท่ากัน ทั้งรู้ตัว ไม่รู้ตัว หรืออาจจะรู้ตัวแต่ไม่อยากยอมรับ ลองสังเกตดูตัวเองนะคะ แล้วจะรู้ว่าเราหมายความว่ายังไง ตัวเราเองนั้น สังเกตเห็นความย้อนแย้งในตัวเองตั้งแต่เด็ก แล้วก็ไม่เข้าใจตัวเอง แต่ก็ไม่เคยคิดนะ ว่าทำไม เช่น เราชอบกินแกงเขียวหวาน แต่ไม่ชอบมะเขือในแกงเขียวหวาน ไม่ได้ไม่ชอบมะเขือนะ เพราะยำมะเขือเผาก็กินได้ อร่อยดี แต่ก็ไม่ได้สนใจจะหาคำตอบให้ตัวเองนะ ว่าทำไม ก็แค่เขี่ยมะเขือออก ถ้ากินที่บ้าน ถ้ากินข้างนอก ต้องกินมะเขือด้วย แม่บังคับ… Continue Reading →

ประสบการณ์การทำใบขับขี่รถยนต์ในเยอรมนี ตอนที่ ๔: สอบภาคปฏิบัติ (สอบขับ)

การสอบใบขับขี่ภาคปฏิบัติในเยอรมนี ไม่เหมือนที่ไทยนะคะ (ที่ไทยเราไม่เคยสอบนะคะ แต่ถามคนเคยสอบมา) การสอบภาคปฏิบัติที่นี่ คือการขับรถบนถนนจริง เจอสถานการณ์จริงๆ ค่ะ สอบจอดบนถนน บนที่จอดรถจริงๆ โดยจะมีผู้คุมสอบนั่งรถไปด้วย ใช้เวลาประมาณ 45 นาที อาจจะบวกลบห้านาที แล้วแต่สถานการณ์ เช่น อาจจะมีอุบัติเหตุทำให้รถติดนานเกินไป ถ้าไม่สามารถเลี่ยงออกมาได้ อาจจะใช้เวลามากกว่าสี่สิบห้านาที หรือถ้าออกมาแล้ว สภาพอากาศแบบแย่มาก ก็อาจจะต้องยกเลิกการสอบ แล้วเลื่อนไปสอบวันอื่นแทน (อันนี้อาจารย์สอนเราบอกนะคะ ประมาณว่าให้เตรียมใจไว้ เผื่อมีเหตุการณ์ฉุกเฉินเกิดขึ้น แต่โชคดีวันสอบทั้งสามครั้ง ไม่มีอะไรที่ทำให้ต้องเลื่อนสอบเลย) เราต้องสอบขับถึงสามครั้ง ถึงได้ใบขับขี่มา ถามว่าอายไหม ตอบว่าไม่ (แต่แอบเสียดายเงินอยู่นะ) ที่ไม่อายเพราะมันไม่ใช่เรื่องผิดปกติอะไรที่ต้องสอบขับหลายครั้ง เราไม่ใช่คนแรก และคิดว่าไม่น่าจะใช่คนสุดท้ายด้วย อาจารย์สอนขับรถบอกมาอย่างนี้นะคะ ถามว่าคนสอบขับครั้งเดียวผ่านเลยมีไหม ตอบว่ามีค่ะ… Continue Reading →

การปรับตัว การเข้าหาคนโลกส่วนตัวสูง

เคยเขียนเรื่องคนโลกส่วนตัวสูงไปแล้วครั้งหนึ่ง และบล็อกนั้น ก็มีหลายคนตั้งคำถามในทำนองที่ว่า จะปรับตัวเข้าหาคนโลกส่วนตัวสูงยัง มีแฟนเป็นคนโลกส่วนตัวสูง จะทำยังไง เราคงตอบแทนคนโลกส่วนตัวสูงทั้งหมดไม่ได้หรอกนะคะ เพราะถึงจะโลกส่วนตัวสูงเหมือนกัน ก็ไม่ได้หมายความจะมีความคิด และพฤติกรรมทุกอย่างเหมือนกัน หรือไปในแนวทางเดียวกันทั้งหมด แต่จะขอตอบในมุมมอง และความคิดของเราเองก่อน และก่อนจะพูดถึงเรื่องนั้น ขอย้ำตรงนี้อีกครั้งว่า ในความคิดของเรา คนโลกส่วนตัวสูง ไม่ใช่คนมีปัญหากับคนอื่น  ไม่ใช่คนที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล ไม่ได้มีปัญหากับการใช้ชีวิตในสังคมนอกโลกส่วนตัวของตัวเอง ไม่ได้ต้องการให้คนอื่นมาใส่ใจ หรือสนใจ และตัวเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องของคนอื่น  แต่คนอื่นอาจจะคิดว่าคนโลกส่วนตัวสูงเป็นแบบอื่น ไม่ใช่แบบที่เราว่ามา อันนี้เราก็คงไม่สามารถที่จะห้ามความคิดได้นะคะ ก็แล้วแต่จะคิดเนอะ แต่ถ้าใครกำลังคบ หรือกำลังคิดจะคบกับคนนี่มีลักษณะดังที่เราว่ามา แต่ไม่รู้จะทำยังไง จะปรับตัวยังไง อันดับแรก ลองถามตัวเองให้แน่ใจก่อนนะคะ ว่าพร้อมจะปรับ พร้อมจะเข้าใจกันแค่ไหน ไม่ได้จะยุยงส่งเสริมให้เลิกคบ เลิกคิดกันนะคะ แต่ในความคิดของเรา ถ้าเราจะต้องปรับตัวเอง จนไม่เป็นตัวของตัวเอง… Continue Reading →

ทำเพราะอยากทำ ไม่ได้หวังอะไร ก็เลยไม่ผิดหวัง

เมื่อเร็วๆ มานี้เราได้มีโอกาสคุยกับคนรู้จักคนหนึ่ง ซึ่งเขาก็กำลังทำบล็อก ทำยูทูปเหมือนเรา แต่ต่างกันตรงที่ เราทำเพราะเราอยากทำ สนุกที่จะทำ ทำเป็นงานอดิเรกเล่นๆ ยังไม่ได้คิดจริงจังถึงรายได้หรือผลตอบแทนหารายได้จากบล็อก หรือจากยูทูป แต่คนรู้จักเราตั้งใจทำแบบที่จะสร้างรายได้เลยตั้งแต่แรก เป็นสิ่งที่เขาตั้งใจว่าจะทำให้เป็นรายได้ต่อเนื่อง จะได้ออกจากงานประจำ เขาถามเราว่า ไม่รู้สึกแย่เหรอที่มีคนดูบล็อกวันหนึ่งไม่กี่สิบคน คนตามยูทูปสามคน ตามอินสตราแกรมคนเดียว ทั้งๆ ที่เราตั้งใจจะสอนภาษาเยอรมันแท้ๆ แต่แทบจะไม่มีคนดูเลย ไม่รู้สึกหมดกำลังใจเหรอ เขาบอกว่า คนดูของเขาวันละเป็นร้อย เขายังรู้สึกว่ามันน้อยเลย ขนาดบอกคนรู้จักช่วยดู ช่วยโปรโมท แต่ทำไมยังได้แค่นี้ มันต้องมากกว่านี้สิ เขาลงทุนไปพอสมควรนะ คิดว่าค่าตอบแทนมันต้องมากกว่านี้ แล้วเขาเครียดมาก เราคุยกับเขา เรายังรู้สึกได้ถึงความเครียดที่แผ่ซ่านอยู่รอบๆ ตัวเขาเลย เราเองจะไปชี้แนะอะไรก็คงไม่ได้ นอกจากปลอบใจไปตามเรื่องตามราว เขาคงคาดหวังมากจริงๆ หวังว่ามันต้องได้ เมื่อไม่ได้ตามหวัง มันก็ผิดหวัง… Continue Reading →

คนก็คือคน

เราไม่ค่อยชอบตอบคำถาม หรือแสดงความคิดเห็น เวลาที่มีคนถามว่าคนเยอรมันเป็นยังไง คนไทยเป็นยังไง หรือคำถามอะไรทำนองนี้ ไม่ชอบอยู่ในวงสนทนาที่มีการพูดถึงคนส่วนใหญ่ โดยตัดสินใจที่คนพูดก็ตัดสินใจเอาจากที่เราเห็นด้วย  เช่น คนประเทศนั้นเป็นอย่างนี้ คนประเทศนี้เป็นอย่างนั้น พนักงานร้านนี้พูดจาไม่ดีเลย ไม่ไปอุดหนุนละ เรารู้สึกว่ามันไม่แฟร์กับคนที่โดนเหมารวม เราเลยไม่ชอบสำนวนที่ว่า ปลาเน่าตัวเดียวเหม็นไปทั้งข้อง เราว่ามันไม่ยุติธรรมกับปลาตัวอื่นเลย คนก็เหมือนกัน เพราะคิดแบบนี้เราเลยจะไม่ค่อยยุ่งกับเรื่องแบบนี้ และถ้าเลี่ยงออกจากวงสนทนาได้ เราก็ทำ เพราะบทสนทนาแนวนี้ เราไม่สบายใจที่จะร่วมวงแสดงความคิดเห็นด้วย เราคิดว่าไม่จะองค์กรไหน ประเทศอะไร หรือแม้แต่คนในครอบครัวเดียวกัน ที่ได้รับการเลี้ยงดูมาเหมือนกัน ก็น่าจะมีทั้งดำ ทั้งขาว ทั้งเทาๆ ปนกันไปนี่แหละ คงไม่มีที่ไหนขาวล้วน ดำล้วนหรอกมั้ง เราควรจะดูเป็นคนๆ แยกกันทีละเหตุการณ์หรือเปล่า เราก็เข้าใจนะ ว่าบางทีมันก็อธิบายด้วยเหตุผลยากนะ หรือคนที่ได้รับประสบการณ์ไม่ดีมา มันก็ยากที่จะไม่มองภาพรวม เราก็เข้าใจคนที่คิดแบบนี้นะ เราเองถึงจะคิดอีกอย่าง… Continue Reading →

ชีวิตเงียบๆ บนโลกออนไลน์และโลกของโซเชียลมีเดีย

พักนี้มีหลังไมค์จากน้องๆ หลายคน ที่สนใจเรื่องออแพร์ สนใจเรื่องเรียนต่อที่เยอรมนี มาถามถึงเฟซบุ๊คเราค่อนข้างถี่ เราก็ตอบกลับไปหาทุกคนเหมือนกันว่า พี่ไม่มีเฟซบุ๊กค่ะน้อง หลายๆ คนอาจจะไม่เชื่อ อาจจะมีมองบน แล้วคิดในใจว่า มีความตอแหล ไม่อยากให้ก็บอก แต่มันคือเรื่องจริงนะ เราไม่มีเฟซบุ๊คจริงๆ หลายๆ คน พอเราบอกไม่มีเฟซบุ๊กก็หายไปเลย คือจะบอกว่าเอาอีเมล์แทนไหมคะ ถามมาทางอีเมล์ได้นะคะ มันเป็นสิ่งเดียวที่เราเช็คบ่อยที่สุด และใช้บ่อยที่สุดในบรรดาช่องทางการติดต่อสื่อสารที่เรามี และสบายใจที่จะใช้ที่สุด ถามว่าเคยมีเฟซบุ๊คไหม เคยค่ะ แต่ใช้ไม่กี่เดือนเอง แล้วก็ลบทิ้งไป เพราะรู้สึกว่ามันไม่ได้ตอบโจทย์ชีวิตเรา และเราก็รู้สึกว่า เราไม่รู้จะมีไปทำไม เราไม่เขียนอะไรหน้าวอล เพราะไม่รู้จะเขียนอะไร และเราก็ไม่ได้อยากรู้เรื่องของคนอื่น ไม่อยากแสดงตัวตนบนนั้น ไม่ลงรูปอะไร เพราะไม่ชอบให้รูปตัวเองอยู่ในที่สาธารณะ คนอื่นลงรูปเราได้นะ ไม่ได้ซีเรียส แต่อย่าแท็คเราก็พอ ไม่ได้ใช้ชื่อจริง… Continue Reading →

คนโลกส่วนตัวสูง

อาจจะเป็นความคิดของเราคนเดียว แต่เราคิดว่าเราคิดไม่ผิดนะ เราคิดว่าโลกส่วนตัวสูง กับการเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล ไม่เหมือนกันนะ เราคิดโดยการใช้ตัวเองนี่แหละ เป็นตัวตัดสินความคิด เพราะเราเป็นคนหนึ่งที่มีโลกส่วนตัวสูง เวลาไปอ่านเจอคนที่บอกว่า ทำไมคนโลกส่วนตัวสูงเอาแต่ใจตัวเอง คนโลกส่วนตัวสูงเข้ากับใครไม่ได้ โลกส่วนตัวสูงเลยปรับตัวเข้ากับคนอื่นไม่ได้ เรารู้สึกอยากถามว่า ที่พูดมานั้น เข้าใจกันจริงๆ หรือเปล่า อยากอธิบาย ว่าคนโลกส่วนตัวสูงจริงๆ ไม่ได้มีปัญหาเรื่องนี้นะ โลกส่วนตัวก็คือโลกส่วนตัว ไม่ได้เกี่ยวกับโลกที่เราอยู่ร่วมกับคนอื่น พูดง่ายๆ ก็คือ เรามีความสุขที่จะใช้ชีวิตคนเดียว แต่ก็ไม่ได้มีปัญหากับการใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่น เรากล้าพูดอย่างนี้ เพราะการที่เราเป็นคนโลกส่วนตัวสูงนี่แหละ และไม่สูงธรรมดานะ ค่อนข้างสูงมากด้วย แต่เราไม่เคยมีปัญหากับการเข้ากับคนอื่น ไม่มีปัญหาในการทำงานกลุ่มตอนเรียน  ไม่มีปัญหากับการทำงานร่วมกับคนอื่น ไม่มีปัญหาในที่ทำงาน และที่แน่ๆ ไม่เคยเอาแต่ใจตัวเอง ไม่เคยเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง แน่นอนในการทำงานร่วมกับคนอื่น มันก็ต้องมีข้อขัดแย้งกันเป็นธรรมดา แต่ก็เป็นสิ่งที่เราพูดคุยตกลงกันได้ดีๆ ยอมรับมติเสียงส่วนใหญ่… Continue Reading →

ความพอใจของคนเราไม่เท่ากัน

เราเข้าใจนะ ว่าคนเราบางทีก็ชอบคิดแทนคนอื่น ทั้งที่คนที่รู้จักดี รู้จักแบบห่างๆ ไปจนถึงคนที่เราไม่รู้จักเลย  ที่เราชอบคิดว่า ทำไมคนนี้ไม่ทำแบบนั้น ทำไมคนนั้นไม่ทำแบบนี้ ถ้าเป็นเรานะ เราจะทำอีกอย่าง นั่นก็เป็นเพราะความคิดที่ต่างกันของคนเรา สภาพแวดล้อมที่หล่อหลอมเรามา เราโตมายังไง เจออะไรมาบ้าง ใช้ชิวิตยังไง ประสบการณ์ชีวิตของเราไม่เหมือนกัน ทำให้คนเรามีวิธีคิดที่ต่างกัน เช่น วลาเรามีปัญหา เราก็จะมองในมุมของเรา แก้ปัญหาในแบบของเรา คนอื่นก็อาจจะมีวิธีแก้แบบอื่น เพราะเค้าอาจจะมองปัญหาคนละมุมกับเรา  เราเองก็ยอมรับนะ ว่ามีโมเมนต์ที่รู้สึกขัดใจเหมือนกัน เวลาเห็นคนอื่นทำอะไรที่ขัดตาเรา เพราะเราคิดไม่เหมือนเค้า แต่เราไม่เคยใช้ความคิดเราไปตัดสินคนอื่น ไม่เคยพูดสิ่งที่เราคิดออกมา เพราะเราเข้าใจว่า เค้าพอใจที่จะทำ ที่จะใช้ชีวิตแบบนั้น ไม่เคยเก็บมาคิดต่อ คือเห็นตอนนั้น คิดตรงนั้น แล้วก็จบตรงนั้น เราไม่เคยให้คำแนะนำใคร ถ้าเค้าไม่ถาม ถ้าเค้าถาม เราก็จะย้ำเสมอว่า… Continue Reading →

© 2021 Ickle Owl

Powered by WordPressBased on a theme by Anders NorenUp ↑