Ickle Owl

Author

Ickle Owl

ก้าวแรกของการพัฒนาตัวเอง กับหนังสือ The Miracle Morning

เมื่อเรามีความคิดที่จะเริ่มพัฒนาตัวเอง และชัดเจนกับตัวเองแล้วว่า เราอยากจะเริ่มพัฒนาตัวเองยังไง ลักษณะไหน เราก็เริ่มหาแนวทาง หาสื่อ พูดคุยกับคนที่เขาทำมาก่อน จนมาเจอกับหนังสือ The Miracle Morning (TMM) เขียนโดย Hal Elrod เป็นหนังสือที่เคลมว่า “The 6 habits that will transform your life before 8 am.” – กิจวัตร 6 อย่างที่จะเปลี่ยนชีวิตคุณก่อน 8 โมงเช้า หลังจากลองดูแนวคิด ดูสรุปของหนังสือใน YouTube และในบางเวบแล้ว เราก็ได้ตัดสินใจว่า เราจะเริ่มจากตรงนี้แหละ แล้วก็ซื้อหนังสือ… Continue Reading →

เพราะสถานการณ์โควิท ทำให้ความคิดเราเปลี่ยนไป

เราเคยคิดว่า การใช้ชีวิตของเราในแบบทุกวันนี้ ก็ดีแล้วนะ ไม่ได้อยากได้อะไรมากไปกว่านี้ละ ได้ทำอะไรที่ชอบ ได้ไปเที่ยวเปิดหูเปิดตา ดูโลกกว้างบ้าง ตามสมควร ไม่ได้มีเงินใช้แบบเหลือเฟือนะ แค่รู้สึกว่าแค่นี้ก็พอแล้ว อาจจะเป็นเพราะว่า เราอยู่เยอรมนี ระบบประกันสุขภาพ ระบบเกษียณอะไรต่างๆ มันทำให้เรารู้สึกมั่นคงด้วย รู้สึกว่าเราไม่ต้องกันเงินไว้มากมาย เผื่อเวลาป่วย หรือเผื่อใช้ในบั้นปลายชีวิต ใช้ชีวิตเรื่อยๆ ตามอัตภาพ แต่ตอนนี้ ความคิดเราเปลี่ยน แบบพลิกไปเลย เหตุผลหลักๆ ก็มาจากสถานการณ์โควิทนี่แหละค่ะ เราได้เรียนรู้ว่า มันไม่มีอะไรที่แน่นอนจริงๆ หลายอย่างในชีวิตเราเปลี่ยนแปลงไปแบบกะทันหัน ไม่ทันตั้งตัว หลายสิ่งหลายอย่างที่วางไว้ ล่มหมด เราคิดได้เลยว่า ขนาดแผนเรา มันไม่ใช่สิ่งสำคัญในชีวิตอะไร เรายังสะเทือนขนาดนี้ แล้วคนที่เขาวางแผนสิ่งที่สำคัญต่ออาชีพ ต่อชีวิตของเขาไว้ มาเจอผลกระทบแล้วเนี่ย เขาจะสะเทือนขนาดไหน ตอนสถานการณ์แรกๆ… Continue Reading →

มองย้อนชีวิตในปี 2018ที่ผ่านมา และชีวิตที่มองไว้ใน 2019

ผ่านปีใหม่มาได้สองเดือนกว่าแล้ว เข้าสู่เดือนมีนาคม แต่เพิ่งจะมีเวลาว่างจริงๆ จังๆ เลยคิดว่า มานั่งเขียนบล็อกทบทวนชีวิตของปีที่แล้วหน่อยแล้วกัน ซึ่งอันที่จริงแล้วบล็อกหัวข้อนี้เราควรจะเขียนช่วงปลายปี หรือต้นปี ช่วงมกราคมนะ แต่ช่วงปีที่ผ่านมายุ่งจริงอะไรจริง จริงๆ เราก็พอมีเวลาว่างนะ แต่ไม่ได้ว่างนานพอที่เราจะนั่งเขียนอะไรยาวๆ เป็นจริงเป็นจังได้ ปีที่ผ่านมา ชีวิตไม่ได้หวือหวาโลดโผนนะ แต่เป็นปีที่รู้สึกว่าบาลานซ์ชีวิตไม่ได้เลย แต่ก็ยังดีที่ไม่ได้เครียดอะไรมาก ยังพอมีเวลาให้กับตัวเองบ้าง เวลานอนก็โอเค ปรกติดี ได้อ่านหนังสือบ้างนิดๆ หน่อยๆ ถึงแม้จะน้อยกว่าที่ตั้งใจไว้ แต่ก็ยังดีกว่าไม่อ่านนะ (ปลอบใจตัวเองเบาๆ) ที่ว่าไม่สามารถบาลานซ์ชีวิตได้เลย เพราะทุ่มเวลาไปกับงานสอนงานติวหมดเลย รับงานค่อนข้างเยอะ และใช้เวลาไปกับการเตรียมเนื้อหาเยอะมาก ไม่ว่าจะเป็นการออกแบบบทเรียน หาแบบฝึกหัด บทความต่างๆ เพื่อนำมาใช้สอน คือทุ่มเวลาไปเยอะจริงๆ สอนหนึ่งถึงสองชั่วโมง เราใช้เวลาเตรียมตัว สองสามเท่าเลย แทบจะออกแบบการเรียนการสอนให้น้องๆ เป็นรายบุคคลเลย… Continue Reading →

ความย้อนแย้ง และคำตอบของชีวิตที่ซ่อนอยู่ ในความย้อนแย้งนั้น

“ย้อนแย้ง” เป็นคำคำหนึ่งที่เราชอบนะ มันมีความหมายที่สื่อออกมาชัดเจนในตัวเอง เป็นคำที่ทุกคนน่าจะเข้าใจตรงกัน ว่าหมายความว่ายังไง รู้ความหมาย ถึงแม้ว่า คำคำนี้จะยังไม่ได้บรรจุลงในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน นั่นหมายความว่า คำคำนี้ยังไม่มีการระบุความหมายออกมาเป็นทางการ ชอบตรงนี้แหละ เข้าใจตรงกัน ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถอธิบายความหมายของมันออกมาได้ก็ตาม พูดถึงความย้อนแย้งแล้ว เราคิดว่าทุกคน น่าจะมีความย้อนแย้งอยู่ในตัวเองนะคะ อาจจะมากน้อยไม่เท่ากัน ทั้งรู้ตัว ไม่รู้ตัว หรืออาจจะรู้ตัวแต่ไม่อยากยอมรับ ลองสังเกตดูตัวเองนะคะ แล้วจะรู้ว่าเราหมายความว่ายังไง ตัวเราเองนั้น สังเกตเห็นความย้อนแย้งในตัวเองตั้งแต่เด็ก แล้วก็ไม่เข้าใจตัวเอง แต่ก็ไม่เคยคิดนะ ว่าทำไม เช่น เราชอบกินแกงเขียวหวาน แต่ไม่ชอบมะเขือในแกงเขียวหวาน ไม่ได้ไม่ชอบมะเขือนะ เพราะยำมะเขือเผาก็กินได้ อร่อยดี แต่ก็ไม่ได้สนใจจะหาคำตอบให้ตัวเองนะ ว่าทำไม ก็แค่เขี่ยมะเขือออก ถ้ากินที่บ้าน ถ้ากินข้างนอก ต้องกินมะเขือด้วย แม่บังคับ… Continue Reading →

ภาษาที่สาม-สี่-ห้า… (เรียนภาษาอะไรดี?)

บ่อยครั้งที่เราเจอคำถามตามหัวข้อในเวบบอร์ด หรือกระทู้ต่างๆ รวมไปถึงถูกถามโดยตรงจากคนรู้จักบ้าง เลยอยากเขียนเรื่องนี้ไว้ เผื่อว่าอาจจะเป็นประโยชน์สำหรับคนที่กำลังอาจจะคิดเรื่องนี้อยู่ แล้วผ่านมาเจอบล็อกนี้พอดี จริงๆ ก็เพื่อความสะดวกของเราเองด้วย เวลามีคนถามจะได้เอาอันนี้ให้อ่านก่อนเลย จะได้ประหยัดเวลาหน่อย รายละเอียดลงลึกกว่านี้ ค่อยว่ากันทีหลัง เอาล่ะ มาเข้าเรื่องกันค่ะ อันดับแรก ขอจำกัดความก่อนนะคะ ว่าเราจะพูดถึงภาษาที่สาม (หรือสี่–ห้า–หก สำหรับบางคน) ในแง่ของการสนใจเอง อยากที่จะเรียนเอง คือไม่ใช่การที่จำเป็นต้องเรียน เพราะสถานการณ์บังคับ เช่น ย้ายถิ่นฐาน หรือเพราะหน้าที่การงานเป็นต้น ทีนี้ พอเรามีความคิดว่าอยากเรียนภาษาเพิ่มเติม เหตุผลในการเลือก ว่าจะเรียนภาษาอะไรของแต่ละคนก็จะแตกต่างกันออกไป บางคนเลือกภาษาที่คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์สำหรับสายงานของตัวเอง บางคนก็อาจจะเลือกภาษาที่เคยเกี่ยวข้อง หรือคุ้นเคย ภาษาที่อาจจะเคยมีอิทธิพลกับเราในวัยเด็ก ภาษาที่เราอาจจะเคยได้ยิน ได้ฟัง และติดอยู่ในใจ อยากที่จะเรียนรู้ต่อยอด หรือเหตุผลอื่นๆ อีกร้อยแปดพันเก้า… Continue Reading →

วีซ่าออแพร์เยอรมัน – ฉบับอัพเดท (04.2018)

ก่อนจะเข้าเรื่อง ต้องขอออกตัวไว้ก่อนเลยนะคะ ข้อมูลที่เขียนนี้ มาจากเวบไซต์ของสถานทูต และจากที่น้องๆ หลายขอคำปรึกษามาช่วงหลังๆ นี้ ทำให้ได้ทราบว่า เงื่อนไข และเอกสารในการที่ขอวีซ่าได้เปลี่ยนไปเยอะพอสมควร เลยเห็นสมควรว่า ควรจะอัพเดทข้อมูลข้อมูลใหม่ไว้หน่อย ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ประสบการณ์จริงของตัวเอง แต่ก็เผื่อว่าสิ่งที่รวบรวมมา รวมถึงข้อคิดเห็นของเราเอง จะเป็นประโยชน์สำหรับคนที่ผ่านมาเจอบล็อกนี้อยู่บ้าง ในส่วนที่เป็นความคิดเห็นนั้น ขอให้เก็บไปพิจารณาดูก่อนนะคะ อาจจะสอบถามไปทางสถานทูต หรือสอบถามไปทางโฮสต์ ขอความกรุณาให้โฮสต์ไปถามต่อให้ ที่ที่ทำการอำเภอ หรือหน่วยงานที่ทำการออกวีซ่าของเมืองที่เราจะไป เพราะว่าอย่างที่เอ่ยมาแล้ว เงื่อนไขใหม่ๆ นี้ เราไม่มีประสบการณ์โดยตรง ส่วนที่คิดเองนั้น ก็เลยไม่สามารถที่จะบอกได้ว่า สามารถใช้ได้ร้อยเปอร์เซนต์ ยังไงก็ขอให้ตรวจสอบข้อมูลเพิ่มเติมด้วยนะคะ เอกสารที่ต้องใช้ในการขอวีซ่าตามที่สถานทูตกำหนดมานั้น ได้แก่ (ข้อมูล ณ วันที่ ๒๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๑… Continue Reading →

ชีวิตที่ผ่านมาในปี 2017 และเป้าหมายต่อไปในชีวิต ในวันที่ชีวิตไม่มีเป้าหมายระยะสั้นแล้ว

ปีที่ผ่านมาชีวิตค่อนข้างเป๋ไปจากที่ตั้งเป้าไว้พอสมควร เหตุผลหลักๆ ใหญ่ๆ ก็เป็นเพราะปัญหาสุขภาพ มีการป่วยที่ถือได้ว่าใหญ่พอสมควร อาจจะไม่ใช่ที่สุดในชีวิต แต่ก็มีผลกระทบมากพอที่ที่จะทำให้เป้าหมายต่างๆ ล้มต่อกันไปเป็นโดมิโนเลยทีเดียว ถ้าไม่นับเรื่องป่วย ที่เหลือก็ค่อนข้างพอใจ เพราะค่อนข้างทำในสิ่งที่ได้ตั้งใจไว้เกือบหมด ตามสิ่งที่ตั้งไว้ปีที่แล้ว ผลที่ออกมาก็ตามนี้ – ออกกำลังกายให้บ่อย และสม่ำเสมอกว่าเดิม: มีการออกกำลังกายบ้าง และบ่อยกว่าที่ผ่านๆ มา ถึงแม้จะยังไม่ได้แอคทีฟมากนัก แต่สำหรับคนที่ไม่ค่อยจะออกกำลังกายอย่างเราเลย ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นที่พอใจสำหรับตัวเองนะคะ ได้ขยับร่างกายพอสมควร มีได้หยุดออกกำลังกายตอนที่ป่วยไปพักใหญ่ๆ แต่มันก็เป็นเหตุสุดวิสัย ที่เราไม่ได้อยากให้เกิดขึ้น ตอนนี้ร่างกายเข้าที่แล้ว ก็กลับมาเริ่มออกกำลังกายเบาๆ แล้ว และหวังว่าจะดีขึ้นไปเรื่อยๆ – อ่านหนังสือมากขึ้น ต้องมากกว่าสิบเล่ม: ข้อนี้สำหรับเรา เกินไปกว่าความตั้งใจเยอะค่ะ พอใจมาก และตั้งใจจะอ่านหนังสือให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ไปเรื่อยๆ เลย หนังสือในที่นี้… Continue Reading →

[บ่นลอยๆ] ตอน กริยาส่อสกุล

บางครั้ง เวลาที่เราคุยกับคนบางคน เราจะอยากรู้ว่าคนคนนี้ถูกเลี้ยงดูมายังไง ทำไมดูเป็นคนมารยาทงามจัง พูดจาไพเราะ แต่ดูเป็นธรรมชาติ เหมือนเป็นสิ่งที่ทำเป็นปกติอยู่แล้ว ไม่ใช่จำเป็นต้องพูดเพราะหน้าที่การงาน แต่บางครั้ง กับคนบางคน ก็จะกลายเป็น โตมายังไง ถึงเป็นคนมารยาทไม่ดี คนเห็นแก่ตัวแบบนี้ได้ แน่นอนว่า คนในสังคมเรา มันไม่มีใครขาว มีดำหรอก แต่ว่าบางที มารยาทในการเข้าสังคม มารยาทในการอยู่ร่วมกันกับคนอื่นก็ต้องมีบ้างป่ะ ช่วงนี้เราเจอคนประเภทหลังค่อนข้างบ่อย เลยรู้สึกอยากบ่นบ้าง คือเราเองก็ไม่ได้มาจากตระกูลดัง ตระกูลผู้ดีเก่าแก่อะไร แต่ครอบครัวสอนมาดีค่ะ อันนี้กล้าพูด หยาบสุดที่เราพูดก็กูมึง แต่ไม่ใช่กับทุกคน และไม่ใช้พูดลอยๆ ในที่สาธารณะ ไม่แทนตัวเองในโซเชี่ยลต่างๆ และเราไม่ชอบแบบนั้น เราก็เลยจะไม่ทำ แต่สิ่งที่จะบ่นไม่ใช่เรื่องนี้ เพราะการใช้สรรพนามแทนตัวเอง มันก็ค่อนข้างถือเป็นเรื่องของใครของมันอยู่ ตราบใดที่คนคนนั้นรู้จักมารยาทสังคม รู้จักเห็นอกเห็นใจ ไม่เอาเปรียบคนร่วมสังคม… Continue Reading →

[เล่าสู่กันฟัง] หนึ่งชีวิต-หลายบทบาท-หลากหน้าที่

เคยมีบางคนบอกกับเราว่า อยากจะใช้ชีวิตแบบเราจัง ดูสบายและอิสระ อยากทำอะไรก็ทำ ไม่รู้ว่าประชดหรือเปล่านะ แต่เราก็ไม่ได้เก็บเอามาคิดต่อนะ มันเป็นสิทธิ์ของคนพูด ที่เขาจะคิดและพูดแบบนั้น และคำพูดนั้น มันก็ไม่ได้ทำให้เราเสียหายอะไร แต่เพราะคำพูดประโยคนั้น ทำให้เราหันกลับมามองตัวเอง ว่าเราใช้ชีวิตยังไง ทำไมคนอื่นมองชีวิตเราแบบนั้น และเราก็ได้ค้นพบว่า เราก็ไม่ได้สบายแบบชีวิตร่ำรวย มีทรัพย์สินเงินทองอะไรมากมาย ขึ้นเครื่องบินก็ยังนั่งชั้นประหยัดอยู่ เวลาไปเที่ยวก็ไม่ได้พักโรงแรมหรู แต่ถ้านับเอาความสบายใจในชีวิต เราถือว่าเรามีมากพอสมควรนะคะ มากพอที่จะไม่ค่อยทุกข์ร้อนกับอะไรมากนัก แต่เราก็เป็นคนธรรมดานะคะ มีความรู้สึกเหมือนคนอื่น รัก โลภ โกรธ หลง เสียใจ ดีใจ เพียงแต่ว่าเป็นคนที่จัดการกับความรู้สึกตัวเองได้เร็ว คือไม่ยึดติดกับอารมณ์ชั่วขณะเหล่านี้ สามารถที่จะกลับมาอยู่ในโลกส่วนตัวอันแสนสบายของตัวเองได้เร็วมาก และเป็นคนยอมรับและปรับตัวกับสภาพแวดล้อมรอบตัวได้ค่อนข้างเร็ว ซึ่งนี่อาจจะเป็นสาเหตุที่ดูเหมือนว่า ชีวิตเราสบาย ดูไม่ค่อยมีเรื่องทุกข์ร้อน พอมาดูถึงคำว่าอิสระ อยากทำอะไรก็ได้ทำ เราไม่รู้นะคะ… Continue Reading →

ประสบการณ์การทำใบขับขี่รถยนต์ในเยอรมนี ตอนที่ ๔: สาเหตุที่(อาจจะทำให้)สอบภาคปฏิบัติไม่ผ่าน

นอกจากการเล่าประสบการณ์ของตัวเอง ที่ทำให้สอบขับไม่ผ่านแล้ว ก็อยากจะรวบรวมขึ้นมาเพิ่มด้วย จากการถามคนอื่นรอบๆ ตัว ที่สอบครั้งแรก หรือครั้งที่สองไม่ผ่านไม่เหมือนกัน เผื่อว่าอาจจะเป็นประโยชน์ สำหรับคนที่กำลังจะเตรียมตัวสอบภาคปฎิบัติอยู่ ถึงแม้ว่าสิ่งที่เรารวบรวมมา อาจจะเป็นแค่ส่วนหนึ่งเล็กๆ ที่อาจจะทำให้สอบตกปฎิบัติ อาจจะช่วยอะไรไม่ได้มาก แต่อย่างน้อยก็อาจจะพอทำคิดถึงการแก้ปัญหาขึ้นมาคร่าวๆ ได้ ถ้าเกิดเหตุการณ์ต่างๆ ที่ว่า ขึ้นมาจริงๆ จะแก้ปัญหายังไง ซึ่งวิธีแก้ เราเองก็ไม่มีให้หรอกค่ะ แต่ถ้าคนที่จะสอบ ได้รู้ว่าปัญหาที่อาจจะเกิดขึ้นได้ มีอะไรบ้าง จะได้มีเวลาคิดแต่เนิ่นๆ ว่า ถ้าเกิดอย่างนี้ขึ้น เราจะทำยังไง พอถึงเวลาจริงอาจจะได้เอาที่คิดไว้ออกมาใช้แก้ปัญหาได้ หรือจะได้ระวังไว้ไม่ให้เกิดขึ้นได้ สิ่งที่(อาจ)จะทำให้เราสอบขับตกก็เช่น เวลาซ้อม กับเวลาสอบคนละเวลา อาจจะทำให้ไม่ชินกับจำนวนรถร่วมถนนในเวลานั้นๆ อาจจะทำให้เราประหม่าได้ ปัญหานี้ อาจจะไม่เกิดสำหรับคนที่อาศัยอยู่ในเมือง เพราะปริมาณรถบนท้องถนนในช่วงเวลาต่างๆ อาจจะไม่ต่างกันมากนัก แต่สำหรับคนที่อาศัยอยู่รอบนอกแล้ว… Continue Reading →

© 2021 Ickle Owl

Powered by WordPressBased on a theme by Anders NorenUp ↑