บางครั้ง เวลาที่เราคุยกับคนบางคน เราจะอยากรู้ว่าคนคนนี้ถูกเลี้ยงดูมายังไง ทำไมดูเป็นคนมารยาทงามจัง พูดจาไพเราะ แต่ดูเป็นธรรมชาติ เหมือนเป็นสิ่งที่ทำเป็นปกติอยู่แล้ว ไม่ใช่จำเป็นต้องพูดเพราะหน้าที่การงาน แต่บางครั้ง กับคนบางคน ก็จะกลายเป็น โตมายังไง ถึงเป็นคนมารยาทไม่ดี คนเห็นแก่ตัวแบบนี้ได้

แน่นอนว่า คนในสังคมเรา มันไม่มีใครขาว มีดำหรอก แต่ว่าบางที มารยาทในการเข้าสังคม มารยาทในการอยู่ร่วมกันกับคนอื่นก็ต้องมีบ้างป่ะ

ช่วงนี้เราเจอคนประเภทหลังค่อนข้างบ่อย เลยรู้สึกอยากบ่นบ้าง คือเราเองก็ไม่ได้มาจากตระกูลดัง ตระกูลผู้ดีเก่าแก่อะไร แต่ครอบครัวสอนมาดีค่ะ อันนี้กล้าพูด หยาบสุดที่เราพูดก็กูมึง แต่ไม่ใช่กับทุกคน และไม่ใช้พูดลอยๆ ในที่สาธารณะ ไม่แทนตัวเองในโซเชี่ยลต่างๆ และเราไม่ชอบแบบนั้น เราก็เลยจะไม่ทำ แต่สิ่งที่จะบ่นไม่ใช่เรื่องนี้ เพราะการใช้สรรพนามแทนตัวเอง มันก็ค่อนข้างถือเป็นเรื่องของใครของมันอยู่ ตราบใดที่คนคนนั้นรู้จักมารยาทสังคม รู้จักเห็นอกเห็นใจ ไม่เอาเปรียบคนร่วมสังคม (ไม่เอาเปรียบใคร ไม่ได้หมายความว่าต้องให้คนอื่นเอาเปรียบนะคะ) รู้จักขอบคุณ ถ้าคุณขอความช่วยเหลือจากคนอื่น หรือได้รับอะไรจากคนอื่น และนี่คือหัวข้อของเราในบล็อกนี้

อย่างที่เกริ่นไปตอนต้น ว่าช่วงนี้เราเจอคนไม่ค่อยมีมารยาทบ่อย จนรู้สึกรำคาญ พาลคิดไปถึงว่า เขาเกิดมาในสังคมแบบไหน ครอบครัวเป็นยังไง ถึงได้เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาลขนาดนี้ ขอความช่วยเหลือคนอื่น แต่สั่งเหมือนสั่งคนใช้ (จริงๆ ถึงสั่งคนใช้ ก็ควรจะมีเมตตา หรือเคารพสิทธิเพื่อนมนุษย์ด้วยนะ) เราไม่คิดหรอกนะ ว่าจะต้องเป็นบุญคุณกัน ถ้าเราช่วยเหลืออะไร เราไม่เคยคาดหวังนะ ว่าจะต้องได้รับการช่วยเหลือกลับ หรือได้อะไรมาตอบแทน แต่เราคาดหวังนะคะกับคำว่า ขอบคุณ หรือขอบใจในบางกรณี ไม่ต้องทุกครั้งก็ได้ แต่บางทีมันก็เหนื่อยใจนะคะ เราใช้เวลาส่วนตัวเรา หาข้อมูลที่เขาอยากได้ แปล สรุปให้เสร็จ พอส่งไปให้ สิ่งที่ได้กลับมา คือคำว่าโอเค แล้วมันไม่ใช่ครั้งเดียว เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง และเวลาขอความช่วยเหลือ ก็ไม่มีเกริ่นอะไรใดๆ ทั้งสิ้น หลังๆ มาเราก็ช่วยมั่ง ไม่ช่วยมั่ง เพราะการกระทำแบบนี้ทำให้เรารู้สึกไม่อยากช่วย เรารู้สึกว่าคนแบบนี้ ไม่รู้จักการเข้าสังคม พูดง่ายๆ คือ ไม่มีมารยาท ความเห็นส่วนตัวนะคะ เราว่าการกระทำแบบนี้มันอยู่ในหมู่คนยากนะคะ แต่ถ้ายืนยันจะทำแบบนี้ โดยมีข้ออ้างว่า ก้เป็นคนแบบนี้อ่ะ ก็ไม่ควรที่จะโกรธคนอื่น ที่เค้าตีตัวออกห่างเรื่อยๆ ไม่ควรจะว่าคนอื่น ถ้าเขาไม่ได้ดั่งใจคุณ ไม่ควรบ่นให้กับคนที่คุณขอความช่วยเหลือแบบฟรีๆ ถ้าเป็นคนไม่แคร์อะไร ก็ขอเชิญไปใช้เงินจ้างคนที่เขาทำหน้าที่นี้โดยตรงนะคะ ไม่ใช่โยนให้คนรู้จัก พอเขาเสียเวลาทำให้เป็นวันๆ คำขอบคุณไม่มี บางทีติอีก ลองย้อนกลับมาพิจารณาตัวเองดูบ้างนะคะ ไม่ต้องถึงขั้นเป็นคนดีสีขาวล้วนหรอกค่ะ ชีวิตคนเรามันก็เทาๆ อย่างนี้แหละ แต่อย่าถึงขั้นเอาเปรียบเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน คิดเอาแต่ได้ และไม่เคารพสิทธิคนอื่นเลยค่ะ เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง ชีวิตจะสดใสขึ้น โลกของเราจะน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะเลยค่ะ

ฝากไว้ให้ได้คิด