ช่วงนี้เจอคำถามนี้ค่อนข้างบ่อยๆ ทั้งจากน้องๆ ที่กำลังจะมาเป็นออแพร์ และจากผู้ปกครองบางคนที่เรารู้จัก เพราะหลายๆ คน กลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน หรือเกิดเรื่องที่อาจจะไม่ค่อยดีนัก แล้วน้องๆ ต้องทำยังไง ที่จะบอกต่อไปนี้ เป็นเพียงแค่ดารเตรียมพร้อม การรับมือ และแก้ปัญหาเบื้องต้นนะคะ ถ้าลึกกว่านี้ ก็ไม่ทราบว่าจะแนะนำยังไงเหมือนกัน เพราะตัวเองก็ยังไม่มีประสบการณ์ แต่คิดว่าสิ่งที่เราจะพูดต่อไปนี้ ก็น่าจะพอช่วยในสถานการณ์ฉุกเฉิน ได้ในระดับหนึ่ง

เรามาพูดถึงการเตรียมตัวกันก่อนนะคะ ยุคนี้เป็นยุคที่ข้อมูลค่อนข้างหาง่าย และกว้าง แต่บางทีก็กว้างเกินไป จนเราตัดสินใจไม่ได้ หรือมึนกับข้อมูลที่มันเยอะมาก จนบางทีเกินความจำเป็น ขอแนะนำดังนี้นะคะ

หนึ่ง พยายามหาข้อมูลเมืองที่เราจะไปอยู่ให้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้ ปกติเราจะได้ที่อยู่โฮสต์มาก่อนอยู่แล้ว ก็เสิร์ชเลยค่ะ ในเยอรมนีส่วนมากดู Street View ไม่ได้นะคะ แต่พอจะสามารถดูภาพจากมุมสูง และดูแผนที่ในกูเกิลแมพได้อยู่ ดูว่าแถวนั้นมีอะไร ทางหนีทีไล่เป็นยังไง ลองเข้าเวบของเมืองนั้นๆ ดู ในเวบทางการ หรือเวบท่องเที่ยวส่วนมากจะมีข้อมูลโรงแรม บริษัทแท็กซี่ การขนส่งต่างๆ เราดูเผื่อไว้ ถ้าจำเป็นจะต้องออกจากบ้านแบบฉุกเฉินหรือด่วนจริงๆ ข้อมูลเหล่านี้จะช่วยเราได้นะคะ อย่างน้อยก็พอจะรู้คร่าวๆ ว่ามีที่พักตรงไหน ก่อนที่เราจะคิดทำอะไรต่อ

สอง หาข้อมูลสถานทูต และกงสุลไทยในเยอรมนี ดูว่าตรงไหนใกล้เราที่สุด หาเบอร์โทร หาที่อยู่เก็บไว้ ข้อมูลส่วนนี้ก็หาได้จากกูเกิ้ลเลยค่ะ เพราะมันจะมีเวบทางการอยู่ ปริ้นท์หรือจดออกมาด้วย จะเป็นการดีมาก เพราะถ้าเราแค่เวฟไว้มนโน้ตบุ๊ค อีเมล์ หรือมือถือ ถ้าฉุกเฉินจริงๆ ล้วเราไม่สามารถที่จะเปิดใช้เครื่องมือเหล่านี้ได้ กระดาษธรรมดานี่แหละค่ะ จะเป็นตัวช่วยเราในขณะนั้น

สาม ในเยอรมนีจะมีหน่วยงานอาสาสมัครที่ช่วยเหลือคนไทยอยู่บ้าง ซึ่งเราอาจจะขอความช่วยเหลือ หรือคำแนะนำ คำปรึกษา ชั่วคราวจากหน่วยงานเหล่านี้ได้ในกรณีฉุกเฉิน เราสามารถหาข้อมูลเบื้องต้นจากอินเทอร์เน็ตได้อีกเช่นกัน ลองดูว่าหน่วยงานไหน อยู่ตรงไหน มีรายละเอียดยังไง จะสามารถช่วยเคสเราได้ไหม ใช้คีย์เวิร์ด “หน่วยงานให้คำปรึกษาและช่วยเหลือคนไทยในเยอรมนี” เสิร์ชดูนะคะ จะมีบางเวบไซต์ที่ได้รวบรวมไว้แล้ว เราก็เลือกชื่ออกมา แล้วค้นหาเป็นรายละเอียดแยกอีกที ก่อนที่จะปรินท์ หรือจดออกมา เพราะอาจจะมีข้อมูลอัพเดทใหม่ๆ ออกมาเรื่อยๆ เราจะได้ตามทันค่ะ

ทั้งหมดนี้คือข้อมูลที่ควรจะเตรียมไว้ และมีอยู่ในมือ

และถ้าเกิดว่า มีเหตุการณ์ที่ไม่พึงประสงค์อะไรบางอย่าง เกิดขึ้นก่อนที่เราจะมีข้อมูลเหล่านี้ หรือมีแล้ว แต่สติหลุดจนไม่รู้จะทำอะไรก่อนหลัง ขอแนะนำว่าตั้งสติค่ะ สติคือสิ่งสำคัญที่สุดที่เราควรจะมีในเวลาคับขัน คิดก่อนว่าเรามายังไง มาเอง หรือผ่านเอเจนซี่ ถาผ่านเอเจนซี่ แนะนำว่าขั้นแรกให้พึ่งเอเจนซี่ค่ะ เราคิดว่าเอเจนซี่น่าจะสามารถช่วยเหลือ ให้คำปรึกษาได้ดีที่สุด

ถ้าไม่ได้ผ่านเอเจนซี่ ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตนค่ะ ข้อมูลที่เรามี งัดออกมา วางแผนว่าจะยังไงต่อ จะกลับบ้านเลย ถ้ากลับบ้านจะทำยังไง ไปสนามบินเลย หรือไปพักที่ไหนสักที่ก่อน ถ้าจะเปลี่ยนโฮสต์ ระหว่างรอเปลี่ยนจะไปที่ไหน ทำยังไง ดูว่าวีซ่าเหลือเท่าไหร่ อยู่ต่อได้กี่วัน ต้องหาโฮสต์ใหม่ภายในกี่วัน โฮสต์สามารถยกเลิกวีซ่าเราได้ไหม ตามกฎหมายต้องทำยังไง ตรงนี้ข้อมูลไม่ค่อยนิ่งเท่าไหร่ ยังหาข้อมูลที่แน่ชัดไม่ได้ เราเลยยังไม่ลงไว้นะคะ ถ้าหาข้อมูลได้ จะเอามาใส่เพิ่มเติมทีหลังค่ะ

ถ้าเหตุการณ์ไม่ร้ายแรงถึงขนาดต้องตัดเป็นตัดตายกับโฮสต์ เช่น อาจจะแค่เคมีไม่เข้ากัน เข้ากับน้องไม่ได้ แต่ไม่ได้ทะเลาะ หรือเกลียดอะไรกัน ให้ลองขอความช่วยเหลือจากโฮสต์ดูนะคะ คุยกันตรงๆ นี่แหละ พูดคุยกันว่าปัญหาคืออะไร เราจำเป็นต้องหาโฮสต์ใหม่ อย่าเพิ่งแจ้งชื่อเราออกได้ไหม ถ้าโฮสต์ไม่ใจร้ายเกิน ส่วนมากก็ไม่มีปัญหาหรอกค่ะ นี่เป็นข้อเสียอีกข้อของการมาเป็นออแพร์โดยไม่ผ่านเอเจนซี่ ซึ่งเราก็ต้องยอมรับความเสี่ยงนี้นะคะ

อย่างไรก็ตาม ขอให้ทุกคนโชคดี ไม่มีปัญหาใหญ่อะไรให้เผชิญ หวังว่าช่วงเวลาในการเป็นออแพร์ของทุกคน จะเป็นอีกช่วงชีวิตหนึ่งที่มีค่า และมีความหมายนะคะ

และขอย้ำตรงนี้อีกรอบ อย่าลืมตั้งสติดีๆ ก่อนจะทำอะไรในสถานการณ์ฉุกเฉินนะคะ