เราไม่ค่อยชอบตอบคำถาม หรือแสดงความคิดเห็น เวลาที่มีคนถามว่าคนเยอรมันเป็นยังไง คนไทยเป็นยังไง หรือคำถามอะไรทำนองนี้ ไม่ชอบอยู่ในวงสนทนาที่มีการพูดถึงคนส่วนใหญ่ โดยตัดสินใจที่คนพูดก็ตัดสินใจเอาจากที่เราเห็นด้วย  เช่น คนประเทศนั้นเป็นอย่างนี้ คนประเทศนี้เป็นอย่างนั้น พนักงานร้านนี้พูดจาไม่ดีเลย ไม่ไปอุดหนุนละ เรารู้สึกว่ามันไม่แฟร์กับคนที่โดนเหมารวม เราเลยไม่ชอบสำนวนที่ว่า ปลาเน่าตัวเดียวเหม็นไปทั้งข้อง เราว่ามันไม่ยุติธรรมกับปลาตัวอื่นเลย คนก็เหมือนกัน เพราะคิดแบบนี้เราเลยจะไม่ค่อยยุ่งกับเรื่องแบบนี้ และถ้าเลี่ยงออกจากวงสนทนาได้ เราก็ทำ เพราะบทสนทนาแนวนี้ เราไม่สบายใจที่จะร่วมวงแสดงความคิดเห็นด้วย

เราคิดว่าไม่จะองค์กรไหน ประเทศอะไร หรือแม้แต่คนในครอบครัวเดียวกัน ที่ได้รับการเลี้ยงดูมาเหมือนกัน ก็น่าจะมีทั้งดำ ทั้งขาว ทั้งเทาๆ ปนกันไปนี่แหละ คงไม่มีที่ไหนขาวล้วน ดำล้วนหรอกมั้ง เราควรจะดูเป็นคนๆ แยกกันทีละเหตุการณ์หรือเปล่า เราก็เข้าใจนะ ว่าบางทีมันก็อธิบายด้วยเหตุผลยากนะ หรือคนที่ได้รับประสบการณ์ไม่ดีมา มันก็ยากที่จะไม่มองภาพรวม เราก็เข้าใจคนที่คิดแบบนี้นะ เราเองถึงจะคิดอีกอย่าง เราก็ไม่เคยไปยัดเยียดความคิดของเราให้คนอื่นนะ ใครจะคิดยังไง ก็คิดไปสิ อย่าเอาความคิดของตัวเอง มาสร้างอิทธิพลกับความคิดของคนอื่นเลย แบ่งปันประสบการณ์ แบ่งปันความคิดได้นะ แต่ถ้าคนอื่นคิดไม่เหมือนเรา เราก็ควรจะยอมรับไหมอะ ว่าเขาคิดไม่เหมือนเรา อย่าพยายามยัดเยียดความคิด ความเชื่อของตัวเองให้คนอื่นเลย

เราเชื่อว่า นิสัยของคน ไม่ได้ขึ้นอยู่กับประเทศที่เกิด ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเลี้ยงดูอย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับตัวเราเองนี่แหละ เป็นหลักเลย การกระทำของคนคนหนึ่งที่เราเห็น อาจจะไม่ใช่ตัวตนทั้งหมดของคนคนนั้นก็ได้ การที่เราเจอคนไม่ดีในประเทศหนึ่ง ก็ไม่ได้หมายความว่า คนทั้งประเทศจะเป็นคนเลวนี่ หรือในทางกลับกัน ถ้าเจอแต่คนดีตลอด มันก็ไม่ได้หมายความว่า โลกนี้มีแต่คนดีหรือเปล่า เพราะเราคิดอย่างนี้ เราเลยคิดไว้เสมอว่า ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหนบนโลกใบนี้  เราพร้อมจะเจอคนทุกรูปแบบ และจะไม่คาดหวังว่าคนที่เข้ามาในชีวิต จะต้องเป็นอย่างที่เราต้องการ เราจะใช้ชีวิตบนโลกนี้ ด้วยการมองรอบด้าน ก่อนจะตัดสินอะไรสักอย่าง