พักนี้มีหลังไมค์จากน้องๆ หลายคน ที่สนใจเรื่องออแพร์ สนใจเรื่องเรียนต่อที่เยอรมนี มาถามถึงเฟซบุ๊คเราค่อนข้างถี่ เราก็ตอบกลับไปหาทุกคนเหมือนกันว่า พี่ไม่มีเฟซบุ๊กค่ะน้อง หลายๆ คนอาจจะไม่เชื่อ อาจจะมีมองบน แล้วคิดในใจว่า มีความตอแหล ไม่อยากให้ก็บอก แต่มันคือเรื่องจริงนะ เราไม่มีเฟซบุ๊คจริงๆ หลายๆ คน พอเราบอกไม่มีเฟซบุ๊กก็หายไปเลย คือจะบอกว่าเอาอีเมล์แทนไหมคะ ถามมาทางอีเมล์ได้นะคะ มันเป็นสิ่งเดียวที่เราเช็คบ่อยที่สุด และใช้บ่อยที่สุดในบรรดาช่องทางการติดต่อสื่อสารที่เรามี และสบายใจที่จะใช้ที่สุด

ถามว่าเคยมีเฟซบุ๊คไหม เคยค่ะ แต่ใช้ไม่กี่เดือนเอง แล้วก็ลบทิ้งไป เพราะรู้สึกว่ามันไม่ได้ตอบโจทย์ชีวิตเรา และเราก็รู้สึกว่า เราไม่รู้จะมีไปทำไม เราไม่เขียนอะไรหน้าวอล เพราะไม่รู้จะเขียนอะไร และเราก็ไม่ได้อยากรู้เรื่องของคนอื่น ไม่อยากแสดงตัวตนบนนั้น ไม่ลงรูปอะไร เพราะไม่ชอบให้รูปตัวเองอยู่ในที่สาธารณะ คนอื่นลงรูปเราได้นะ ไม่ได้ซีเรียส แต่อย่าแท็คเราก็พอ ไม่ได้ใช้ชื่อจริง เพราะไม่ได้อยากจะติดต่อกับคนทุกคนที่รู้จักเรา สรุปคือ เฟซบุ๊คไม่ส่งผลอะไรต่อชีวิตเรา แล้วก็รู้สึกชอบชีวิตที่ไม่มีเฟซบุ๊คมากกว่า เลยลบทิ้ง และใช้ชีวิตต่ออย่างแฮปปี้โดยที่ไม่มีเฟซบุ๊ค

บางคนบอกไม่มีเฟซบุ๊คก็ขอไลน์ได้ไหม อันนี้เราก็ต้องบอกไปตรงๆ ว่า เราไม่ให้ไลน์ไอดีกับคนที่ไม่รู้จักเราดีพอ ไม่ใช่ว่าหยิ่ง หรืออะไรนะคะ พอดีเราเคยมีปัญหากับคนคนหนึ่งที่เราเคยให้ไลน์ไป ทั้งๆ ที่ไม่เคยเห็นหน้ากันนี่แหละ และคนคนนั้นไม่เข้าใจ และไม่ยอมรับวิถีชีวิตของเรา จะคาดคั้นให้เราตอบไลน์ตลอด ทั้งๆ ที่เราบอกก่อนให้แล้วว่า เราไม่ชอบแชท และเราไม่ได้อ่านไลน์ตลอด ไม่ได้หยิบมือถือมาดูตลอด นานๆ ทีก็หยิบมาดูที คือเราตั้งปิดสั่น ปิดเสียงเตือนนะคะ เรามีไลน์ไว้ให้ครอบครัว เพื่อนที่สนิทส่งรูปมา หรือเราส่งรูปบ้าง หลักๆ เอาไว้วีดีโอคอลกับที่บ้าน กับคนสนิท ซึ่งคนเหล่านี้จะรู้ว่าเราเป็นยังไง รู้ว่าเราไม่ค่อยดู ไม่ค่อยเช็คไลน์  บางทีเป็นอาทิตย์กว่าจะหยิบมาดู มาอ่าน ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติของเรา และคนที่รู้จักเราจริงๆ เข้าใจเรา จะไม่ได้เก็บเอามาคิดเล็กคิดน้อย ไม่ได้คาดคั้นให้เราต้องตอบเร็วๆ แต่สำหรับคนที่ไม่ชิน ก็อาจจะไม่เชื่อ อาจจะคิดว่าเราไม่อยากคุยด้วย อยากจะบอกไว้ตรงนี้ว่า นี่ไม่ใช่การเลือกทำนะคะ ไม่ใช่ว่าไม่ชอบคนนี้ เลยไม่อ่านไลน์ หรืออ่านแล้วไม่ตอบ คือเราทำอย่างนี้กับทุกคน ถ้ามีอะไรด่วน และใช้เวลาคุยไม่นาน ที่บ้าน เพื่อนสนิท ญาติสนิท จะรู้ว่าต้องโทรคุย หรือส่งข้อความเอา แต่ถ้าจะถามอะไรที่คำตอบน่าจะยาว หรือต้องการข้อมูล ก็จะใช้อีเมล์ ซึ่งหลายคนอาจจะไม่เข้าใจ  อันนี้เราก็คงไปบังคับใครไม่ได้เนอะ อยากขอบอกไว้ตรงนี้ว่า เรายินดีตอบคำถามนะคะ แต่ขอตอบในช่องทางที่เราสะดวก นั่นคืออีเมล์ หรือในช่องคอมเมนต์ของบล็อกก็ได้นะคะ เช็คบล็อกถี่อยู่เหมือนกัน ยังไงก็ต้องขอแจ้งไว้ตรงนี้เลยนะคะ จะได้เข้าใจตรงกันเนอะ