เราเข้าใจนะ ว่าคนเราบางทีก็ชอบคิดแทนคนอื่น ทั้งที่คนที่รู้จักดี รู้จักแบบห่างๆ ไปจนถึงคนที่เราไม่รู้จักเลย  ที่เราชอบคิดว่า ทำไมคนนี้ไม่ทำแบบนั้น ทำไมคนนั้นไม่ทำแบบนี้ ถ้าเป็นเรานะ เราจะทำอีกอย่าง นั่นก็เป็นเพราะความคิดที่ต่างกันของคนเรา สภาพแวดล้อมที่หล่อหลอมเรามา เราโตมายังไง เจออะไรมาบ้าง ใช้ชิวิตยังไง ประสบการณ์ชีวิตของเราไม่เหมือนกัน ทำให้คนเรามีวิธีคิดที่ต่างกัน เช่น วลาเรามีปัญหา เราก็จะมองในมุมของเรา แก้ปัญหาในแบบของเรา คนอื่นก็อาจจะมีวิธีแก้แบบอื่น เพราะเค้าอาจจะมองปัญหาคนละมุมกับเรา 

เราเองก็ยอมรับนะ ว่ามีโมเมนต์ที่รู้สึกขัดใจเหมือนกัน เวลาเห็นคนอื่นทำอะไรที่ขัดตาเรา เพราะเราคิดไม่เหมือนเค้า แต่เราไม่เคยใช้ความคิดเราไปตัดสินคนอื่น ไม่เคยพูดสิ่งที่เราคิดออกมา เพราะเราเข้าใจว่า เค้าพอใจที่จะทำ ที่จะใช้ชีวิตแบบนั้น ไม่เคยเก็บมาคิดต่อ คือเห็นตอนนั้น คิดตรงนั้น แล้วก็จบตรงนั้น เราไม่เคยให้คำแนะนำใคร ถ้าเค้าไม่ถาม ถ้าเค้าถาม เราก็จะย้ำเสมอว่า นี่คือความคิดของเรา มุมมองของเรา ถ้าเป็นเราเราจะทำอย่างนี้ และเราก็ไม่เคยเซ้าซี้ หรือสั่งให้คนอื่นทำแบบที่เราคิด หรือแบบที่เราเห็นว่าดี ที่เราไม่เข้าใจคือ ทำไมคนหลายๆ คนถึงเดือดร้อน หรือไม่พอใจชีวิตคนอื่น นี่พูดจากประสบการณ์จริงเลยนะ

เพิ่งมีคนมาเตือนเราเรื่องอนาคต เผื่อสามีทิ้ง บอกเราว่าควรจะหาหลักไว้นะ เก็บเงินไว้บ้าง นั่นนี่โน่น เราก็ได้แต่ยิ้ม แล้วก็ค่ะ ค่ะ ค่ะ อย่างเดียว คือเราขี้เกียจอธิบาย ขี้เกียจเถียง แล้วก็ไม่อยากเล่าเรื่องตัวเองให้คนที่ยังไม่รู้จักกันดีพอฟัง เราก็เข้าใจแหละว่าเค้ามองเห็นเรามุมเดียว เค้าไม่ได้รับรู้ว่าอีกหลายมุมของเรานั้นเป็นยังไง และเค้าเตือนจากประสบการณ์ตัวเอง แต่เราไม่ชอบคนที่มาพูดกับเราแบบนี้โดยที่เราไม่ได้ถามความเห็น แล้วเค้าเองก็ยังไม่รู้จักเราดีพอด้วยซ้ำ เราเองก็ไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่บนความประมาทอยู่แล้ว เราคิดว่าเราเข้าใจโลกพอสมควรนะ ตอนนี้ชีวิตครอบครัวเรามีความสุขดี เราก็พอใจที่จะใช้ชีวิตอย่างนี้ ถ้าวันหนึ่งมันจะมีอะไรเปลี่ยนไป เราก็มั่นใจว่าเราจะรับมือ และจัดการกับชีวิตตัวเองได้ ไม่ทำให้ใครเดือดร้อนแน่นอน

เราพอใจมากกับชีวิตเราที่เป็นอยู่ตอนนี้มาก แน่นอนว่ามันไม่ได้สมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์อะไรขนาดนั้น แต่มันก็คือชีวิตที่เราพอใจ ซึ่งเราไม่เข้าใจว่า คนบางคน (เช่น คนที่มาเตือนเราเป็นต้น)จะเดือดร้อนแทนทำไม ต่อให้เราเปลี่ยนไปชีวิตให้คนบางคนพอใจ มันก็ไม่ใช่คนทั้งโลกจะพอใจอีกแหละ เราไม่สามารถใช้ชีวิตที่ทำให้คนทุกคนพอใจได้หรอก มันจะดีกว่าไหม ถ้าเราใช้ชีวิตเราเองในแบบที่เราพอใจและมีความสุขมากที่สุด โดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร เราไม่ควรจะตัดสินชีวิตคนอื่น โดยใช้ชีวิตเราเองเป็นมาตรฐาน เพราะความพอใจของเราไม่เท่ากัน