Ickle Owl

Month

March 2016

จัดกระเป๋าเตรียมบิน

จริงๆ แล้วการจัดกระเป๋ามันดูเหมือนไม่ยากนะ แต่ก็มีพลาดกันเยอะเหมือนกัน โดยเฉพาะการจัดกระเป๋าเดินทางไกล ไปไหนสักที่เป็นระยะเวลานานๆ เช่น การไปเป็นออแพร์นี่แหละค่ะ เราต้องออกจากบ้านไปเป็นระยะเวลาหนึ่งปี มีแค่กระเป๋าเดินทางหนึ่ง หรือสองใบติดตัวไป และไม่สามารถที่จะเอาทุกอย่างที่เราอยากเอาไปติดตัวไปด้วยได้  ด้วยข้อจำกัดของน้ำหนักสัมภาระ ซึ่งทำให้เราจัดกระเป๋าลำบากขึ้นไปอีก ไม่รู้ว่าจะเอาอะไรออก เอาอะไรเข้า อะไรก็ดูเหมือนจะสำคัญไปซะหมด ใจเย็นๆ นะคะ หายใจเข้าลึกๆ ตั้งสติก่อนลงมือจัดกระเป๋าค่ะ   อันดับแรก เช็คกับสายการบินเรื่องน้ำหนักของสัมภาระ1 ก่อนนะคะ เอาของติดตัวไปได้กี่ชิ้น น้ำหนักเท่าไหร่ โหลดได้เท่าไหร่ สัมภาระที่เอาขึ้นไปบนเครื่องได้น้ำหนักเท่าไหร่ กระเป๋าขนาดเท่าไหร่ที่สามารถเอาติดตัวขึ้นเครื่องไปได้ ค่าปรับสัมภาระส่วนที่เกินมา คิดยังไง เหมาจ่าย หรือคิดเป็นกิโล แล้วราคาเท่าไหร่ (อันนี้เผื่อสำหรับคนที่พร้อมจะจ่ายค่าน้ำหนักเกิน ถามไว้เลยค่ะ) ทุกวันนี้หลายๆ สายการบินมีบริการให้ซื้อน้ำหนักสัมภาระเพิ่ม ถ้าคิดว่าน้ำหนักจะเกินแน่นอน การซื้อน้ำหนักเพิ่มก็เป็นอีกทางเลือก… Continue Reading →

รอวีซ่าและรอบิน

ยื่นขอวีซ่า สัมภาษณ์เสร็จเรียบร้อย ช่วงระหว่างรอวีซ่า รอบิน หลายๆ คน อาจจะเรียนภาษาเพื่อเตรียมตัว หลายๆ คนอาจจะว่าง เราต้องใช้เวลาช่วงนี้ให้เป็นประโยชน์นะคะ สำหรับคนที่ทำงานอยู่แล้ว ก็ตั้งใจทำงานในช่วงเวลาที่เหลือให้ดีที่สุด ถ้ามีเวลาว่างๆ ก็ควรใช้เวลานี้ในการเตรียมตัวเช่นกัน   นอกจากการเรียนภาษา (ซึ่งเราคิดว่าทุกคนน่าจะเตรียมในส่วนนี้อยู่แล้ว ไม่ว่าจะเรียนเอง หรือเรียนตามโรงเรียน เลยไม่ขอพูดถึงนะคะ)  สิ่งแรกที่ควรจะจัดการคือ เรื่องส่วนตัวที่คิดว่าสำคัญ ของเราค่ะ ให้ดูก่อนว่า เรายังมีอะไรที่จำเป็นต้องทำค้างคาอยู่หรือเปล่า เช่น อาจจะยังอยากใช้โทรศัพท์เบอร์เดิมเมื่อกลับมา ก็อาจจะเติมเงินเพื่อเพิ่มจำนวนวัน ใครใช้รายเดือนก็อาจจะต้องหาคนช่วยทำหน้าที่แทนระหว่างไม่อยู่ หนี้บัตรเครดิต หนี้ กยศ. จะวางแผนใช้ยังไง ใครทำหน้าที่แทน ใครมีปัญหาสุขภาพ ที่ต้องมียาติดตัว หรืออาจจะต้องจำเป็นต้องพบแพทยืที่เยอรมนี ก็ควรจะปรึกษาแพทย์ประจำตัว ขอใบรับรอง ข้อมูลอะไรต่างๆ… Continue Reading →

เล่าสู่กันฟัง- ครั้งหนึ่งฉันเคยเป็น(กึ่ง)อาสาสมัครสอนภาษาให้กับเด็กอพยพในเยอรมนี 2

ขอวกเข้ามาที่ครอบครัวของน้องเกาหลีเหนืออีกที พอคุยกับผู้ดูแลสถานอพยพเสร็จ เราก็ไปที่ห้องพักของเด็ก ห้องขนาดไม่ใหญ่เลยค่ะ มีสองห้องนอน นอนห้องละครอบครัว คืออยู่กันสองครอบครัว แชร์ห้องครัว และห้องน้ำ และห้องที่นอนกันห้าคน (ทั้งครอบครัว) เล็กกว่าห้องนอนเราที่นอนกันสองคนอีก แล้วคือข้าวของทุกอย่างอยู่ในนั้นด้วย เพราะไม่มีห้องอื่น เราเคยคิดมาตลอดว่าผู้อพยพอยู่แบบสบายๆ พอได้ไปเห็นก็รู้เลยว่า บางทีสิ่งที่เราได้ยินได้ฟังมา มันก็ไม่เหมือนความจริงซะทีเดียว เด็กๆ (ของทั้งสองครอบครัว) ใช้โต๊ะในครัวนั่งทำการบ้าน โต๊ะในครัวขนาดหกที่นั่ง กับคนเก้าคน    ครอบครัวน้องเกาหลีเหนือนี้ ยังรอคิวเรียนภาษาอยู่ แต่พ่อได้ลงเรียนกับอาสาสมัครก่อนแล้ว แม่ยังเรียนไม่ได้ เพราะเวลาที่อาสาสมัครมา เป็นเวลาลูกๆ เลิกโรงเรียนต้องดูแลลูก ตอนที่เราเข้าไปคุยนั้น ครอบครัวนี้อยู่ที่บ้านพักคนอพยพมาสิบเดือนแล้ว รอใบอนุญาตทำงานอยู่ แม่บอกว่า มีคนเกาหลีที่มาเป็นอาสาสมัครที่บ้านพักอพยพ และได้รู้จักครอบครัวนี้ได้เสนองานให้พ่อแล้ว แค่รอใบอนุญาตทำงาน เราถามว่าทำไมไม่ไปอยู่เกาหลีใต้ เค้าบอกว่า… Continue Reading →

เล่าสู่กันฟัง- ครั้งหนึ่งฉันเคยเป็น(กึ่ง)อาสาสมัครสอนภาษาให้กับเด็กอพยพในเยอรมนี 1

ที่เรียกว่ากึ่งอาสาสมัคร เพราะเราเองก็ได้ผลประโยชน์จากโครงการนี้อยู่เหมือนกัน (ได้หน่วยกิต 4 หน่วยกิตของวิชาเรียน กับใบประกาศจากภาควิชา) แล้วอีกอย่างคือ เราไม่ได้ตั้งใจจะทำตั้งแต่แรก แต่ได้ทำเพราะเราได้ลงเรียนวิชาหนึ่งของมหาวิทยาลัย ซึ่งวิชานี้มีภาคปฏิบัติคือการสอนภาษาและดูแลเด็กอพยพที่เข้าโรงเรียนแล้ว แต่ยังมีปัญหากับภาษาเยอรมันและการปรับตัวอยู่ วันที่ไปฟังคำชี้แจงก็คิดอยู่ว่าจะไหวไหม ต้องสละทั้งแรง ทั้งเวลา เพื่อนร่วมชั้นเรียนก็ตัดสินใจไม่ทำหลายคน มันไม่ใช่วิชาบังคับไง ลงวิชาอื่นในหมวดเดียวกันแทนได้ เราเองก็คิดอยู่สักพักเหมือนกัน เพราะเราก็มีครอบครัวที่ต้องแบ่งเวลาให้ด้วย มีอย่างอื่นที่ต้องรับผิดชอบ แต่เทอมนั้นลงเรียนไม่เยอะ คิดว่าน่าจะจัดสรรเวลาได้ แล้วก็คิดว่ามันน่าจะเป็นประสบการณ์ที่ดีและเป็นประโยชน์ต่ออนาคตของเรา คือน่าจะใช้ลงเรซูเม่ได้เลยแหละ เลยตัดสินใจเรียนวิชานี้ พอได้ทำแล้ว รู้สึกว่าคิดไม่ผิดเลย และคงจะเสียดายมาก ถ้าวันนั้นไม่ตัดสินใจที่จะทำ ประสบการณ์ที่ได้รับ อะไรหลายๆ อย่างที่ได้เรียนรู้ การได้เจอสังคมอีกสังคมหนึ่ง ที่ห่างจากเรามาก ได้ทำความรู้จักกับคนในสังคมนั้น ได้ทำอะไรใหม่ๆ มันคุ้มค่ามาก ไม่ได้รู้สึกว่าเสียเวลาเลย เพราะที่ทำลงไปมันคุ้มค่าเหนื่อยจริงๆ เห็นผลงานตัวเองแล้วก็หายเหนื่อย… Continue Reading →

ความพอใจของคนเราไม่เท่ากัน

เราเข้าใจนะ ว่าคนเราบางทีก็ชอบคิดแทนคนอื่น ทั้งที่คนที่รู้จักดี รู้จักแบบห่างๆ ไปจนถึงคนที่เราไม่รู้จักเลย  ที่เราชอบคิดว่า ทำไมคนนี้ไม่ทำแบบนั้น ทำไมคนนั้นไม่ทำแบบนี้ ถ้าเป็นเรานะ เราจะทำอีกอย่าง นั่นก็เป็นเพราะความคิดที่ต่างกันของคนเรา สภาพแวดล้อมที่หล่อหลอมเรามา เราโตมายังไง เจออะไรมาบ้าง ใช้ชิวิตยังไง ประสบการณ์ชีวิตของเราไม่เหมือนกัน ทำให้คนเรามีวิธีคิดที่ต่างกัน เช่น วลาเรามีปัญหา เราก็จะมองในมุมของเรา แก้ปัญหาในแบบของเรา คนอื่นก็อาจจะมีวิธีแก้แบบอื่น เพราะเค้าอาจจะมองปัญหาคนละมุมกับเรา  เราเองก็ยอมรับนะ ว่ามีโมเมนต์ที่รู้สึกขัดใจเหมือนกัน เวลาเห็นคนอื่นทำอะไรที่ขัดตาเรา เพราะเราคิดไม่เหมือนเค้า แต่เราไม่เคยใช้ความคิดเราไปตัดสินคนอื่น ไม่เคยพูดสิ่งที่เราคิดออกมา เพราะเราเข้าใจว่า เค้าพอใจที่จะทำ ที่จะใช้ชีวิตแบบนั้น ไม่เคยเก็บมาคิดต่อ คือเห็นตอนนั้น คิดตรงนั้น แล้วก็จบตรงนั้น เราไม่เคยให้คำแนะนำใคร ถ้าเค้าไม่ถาม ถ้าเค้าถาม เราก็จะย้ำเสมอว่า… Continue Reading →

© 2021 Ickle Owl

Powered by WordPressBased on a theme by Anders NorenUp ↑